محمدحسين ناصر الشريعه
186
تاريخ قم ( فارسى )
در روز روشن كه اسراف و تبذير مال هم هست ! ديگر اين كه منزل نمودن زوار در صحنهاى مطهر ، آن هم زنان بىمبالات و بىقيد با آن طرز حجاب كه برخى پاك بىحجاب و فقط چادر يا دستمال گردى به روى سر و بدن انداختهاند - اينها شبها مثل اين كه در خانهء خود هستند ، به اتفاق مردان خود و شايد بعضى هم تنها در صحن مىخوابند ، و مثلا براى يك كار مستحب مرتكب چند فعل حرام مىشوند ، زيرا در معبر عمومى و جلو چشم همه كه در ميان آنها افراد بدچشم هم پيدا مىشوند به استراحت مىپردازند ! و از همهء اينها گذشته ، باعث كثيفى صحن و ايوانها و حجرات و خرابى كاشيها و سد معبر مىشوند . همچنين سينهزنها با آن اشعار موهون و مضمونهاى مسخره و كلمات غلط و لحن موسيقى بعضى از مداحها ، و سر و صدا راه انداختن بعضى از زوار و مجاورين در موقع نماز جماعت و غيره ، همه از امورى است كه جا دارد جدا جلوگيرى شود و نگذارند موجب تضعيف عقايد ضعفا و ضربت وارد كردن بر پيكر جامعه شيعه و وهن روحانيت گردد . * ديگر شاه عباس ثانى است . بقعه او در جنب مقبرهء شاه صفى واقع و از بناهاى شاه سليمان ، و از سنگهاى مرمر بسيار عالى ممتاز بنا شده است . كتيبهء اين بقعه هم به خط ثلث محمد رضاى امامى اصفهانى است كه سورهء جمعه را به روى سنگ مرمر نوشته و در سنهء 1077 حجارى شده و اتمام بقعه در سنهء يكهزار و هفتاد و هشت بوده است . ( 1078 ) و در « روضة الصفاى ناصرى » مىگويد : « سنهء يكهزار و هفتاد و هفت ( 1077 ) هجرت ، در هنگام رجوع از مازندران به عراق و اصفهان كوكب دولتش را جمع و ماه سلطنتش در محاق واقع گرديد ، در دامغان به جوار ملك منان پيوست ، امراى عظام نعش آن سلطان با احتشام را در تخت روان نهاده در جوار معصومه قم عليه السّلام چون گنج به خاك سپردند » « 1 » و اين اشعار در پائين صندوق شاه عباس در سنگ مرمر نوشته شده است . « 2 » ناگفته نماند كه مرافق و طنابى دور روضهء منوره از بناهاى شاه عباس ثانى است ، چنان كه در يكى از آن مرافق اين قطعه بر روى سنگى منقور و حجارى شده است . . . « 3 »
--> ( 1 ) - روضة الصفا ، ج 8 ، ص 483 . ( 2 ) - اشعارى در مدح شاه صفى بود كه حذف شد ( د ) ( 3 ) - حذف شد ، چون مدح بىجا بود ( د )